10 yaşında çıktığım gurbet yollarında ilk durağım Almanya  , şehrim Duisburg  , okulum  polman.

Bir acayipti ilk gidişim.Düşünün ki köyden çıkmışsınız.  Otobüs ile İstanbul , oradan uçak ile Alman’ya. Ne müthiş bir duygudur ki ben şahsen o anı her zaman yaşamak isterim ki yaşıyorum da … İşte benim gibi her insanın ama her insanın mutlaka anılarında şok eden  görsel olarak gördüğü bu tür yaşantılar vardır. Ben unutmuyorum Sizde unutamazsınız !

1977 ilk Almanya’ya ayak basışım. 1984 İlk izine gelişim. Bakın bu kadar kısa bir zamanda ne çok şeylerin değiştiğini gördüm .Bu kısa dönemde toprağa gömdüğümüz duayen insanlar keşke sağ olsalar da bu gün  tekrar o insanların dizi dibinde oturabilsek Unutmayalım ki ahde vefalık toprağa gömülmemeli . Hele hele basite hiç alınmamalı. Çünkü dün gibi baktığımız yılları bir anda  2 dakikaya sığdırıp hayal ile gözümüzün önünde geçirebiliyoruz. Bu kadar kısa bu hayat.Onun için bu kadarcık kısa bir zamanı kırmadan , dökmeden , bilerek , özleyerek daha doğrusu aşık olarak yaşayalım.( Dervişin biri şeyhine gidip el almak ister , bağlanmak ister.Şeyh :

“ Yaklaş yaklaş” ,der ;

 Gözünün içine bakar ve sorar ;

“ Sen hiç aşık oldun mu ? “Derviş aptal aptal bakar  Şeyhin gözünün içine ;

“Yok “der hatta “Olurmu böyle bir şey” diyerek zerdenişte bulunur

 Derki şeyh  “Sen git aşık ol gel “) İşte Aşk !  Adına ne derseniz deyin. İster bir et parçası olur bu birileri için ulaşılması çok güç ,  birileri içinde varlığı ve yoklugu hiçbir şey ifade etmeyen . Adını yazdığın , yüreğine kazıdığın , ömründe destanlaştırdığın o ne ise ,  kim ise , nasıl bir idealse , o kadar güzel bir ülkü ise şahsiyeti ile bir bütündür.  1984 -2004 arası hemen hemen her yıl 2 sefer Türkiye’ye izine gelmişliğim vardır . Bu mehvalde kendimi hep ama hep bir boşlukta hissederim  . Ama ne olsa ki şu gurbeti terk etsek Vatanımıza gitsek .

Ahhh Vatan Ahhhh …

2004 yılında valizimi toplayıp geldiğim vatanım Türkiye ,  hayalimde kurduğum , adına özlem dediğim  bu vatan  , yıllarca gelip gittiğim , izin mevsimlerinde izinde gördüğüm insanların o insanlar olmadığını  ,  kendim vatan diye özlediğim yerde yine uzakta bırakıp geldiğim ikinci bir vatan olduğuna kanaat getirdim .

Evet ; biz bir çok şeyi kolay görüyoruz. Kolay gördüğümüz çok başarılar bizleri insanlardan toplumdan uzaklaştırıyor . Bencil , benliğimizin içerisinde kibir , kibirimizin içinde  zoraki gülücükler atan , kendisini sevdirmeye çalışan sanal dünyasının insanı olmuşuz . Bakınız ;

Dedenizi hatırlıyor musunuz ? Babanız gözünüzün önünde  yaşıyor ; Sizde nefes alıyorsunuz . Diye sorsak Acaba gıpta ettiğiniz insan kim olur ?

Ben söyleyeyim mi :  Dedem  Çünkü babam bana anlatırdı. Belki beni de anlatacaklar vardır . Eeeee !... Eee si şu :

O zaman nasıl bir zaman ? O zaman önemli , o zaman hangi bilgi çağında  , vazgeçilmez hangi ahlak kuralları var?

Benim yazılarım kutsal değerler ile yazılacak . Çünkü mükemmeli kucaklamak , kutlu sevdaların müthiş insanını arayıp bulmalı.

O aramızda , o şuan belki en yakınınızda .Yaşına dikkat edin 10 yaşında ise başladığı sonucu yaşıyordur. Ne mutlu ona . Çünkü onun her şeyi kutsaldır. Elindeki oyuncağı dahi !

Evet ; deli yürek kardeşlerim Yukarıda ben ,ortada bir nesil , sonunda acabalar?

Gelecek Hafta Bakın Neler Oluyor !!!! Bir kutlu insan diye başlayacağım yazıma Dikkat edin